Thema:
Ik kwam er zelf niet aan toe. Een cursus vraagt een uur dat er nooit is; de losse tien minuten in de trein gingen naar een scroll-app. Dus heb ik die minuten maar gevuld met iets nuttigers.
Eén kaart vult het scherm. Je swipet erdoorheen met je duim en tikt door naar de bron als het je pakt.
Volgende kaart. Omlaag gaat terug.
Links: dit weet ik al. Rechts: te moeilijk, of niet nu.
Opent de bron. Lang indrukken bewaart hem voor later.
Per onderwerp houdt de app bij op welk niveau je zit. Vind je iets te makkelijk, dan krijg je zwaardere kaarten over dat onderwerp. Te moeilijk verdwijnt en komt terug als je verder bent. Dat is de hele personalisatie — een teller, geen algoritme. Alles staat in je eigen browser: geen account, geen server die meekijkt.
Het werkt gewoon in je browser, maar op je beginscherm is het een app: volledig scherm, en hij werkt zonder bereik.
Geen cursus. Ik schrijf het materiaal niet zelf — dat is er al, en veel ervan is goed. Wat ontbrak was iemand die de troep eruit filtert, er in het Nederlands bij zet waarom het de moeite is, en het in een zinnige volgorde legt. Ongeveer één op de vijf kaarten komt wel uit eigen praktijk: dingen die ik zelf ben tegengekomen bij klanten.
Beginnen met swipen